ไอโอโหมดสับสน... เหรอ?

เมื่อวันศุกร์ที่แล้วไปตามน้องมา น้องๆชายนี่ เหอะๆๆ น่ารักหว่ะ
ความจริงไม่ได้เป็น SHINee World นะ (สารภาพด้วยใจจริง = =") เป็นเอล์ฟมากว่า เป็นเอล์ฟที่วีไอพี ก๊ากกกกก ความจริงถ้าวันเดย์ประกาศชื่อแฟนคลับมาแล้วก็คงจะเป็นอันนั้นด้วยแหละ จะเยอะแยะไปไหนวะ? เออ ความจริงก็แอบๆไฮสคูล กับโซวอนด้วยนิดๆ(อ้าว)

แต่พอบังเอิญได้มาตามแล้วมันแบบ ถึงเนื้อถึงตัวไปป่าววะ? กูตามแหลก หรือเพราะว่าการ์ดห่วย นึกในใจตลอดว่า "ทำไมตอนตามเอสเจแม่งไม่เป็นแบบนี้มั่งวะ?"

ในชีวิตเคยตามนักร้องเกาหลีมา 3 วงถ้วน คือเอสเจ บิ๊กแบง แล้วก็ชายนี่ที่เพิ่งไปมานี่แหละ (ถ้าไม่นับทงบังที่เจอแค่หัวยุนขนาดเล็กกว่าปลายนิ้วก้อยอ่ะนะ)

ตอนเอสเจที่ไปตาม จำได้ว่าไปสุวรรณภูมิสองรอบไม่เจอ ไปดุสิตเจอแค่เสี้ยวหน้าซีวอน แล้วก็เจอแบบใกล้มากๆที่ AF อีกครั้งก็ตอนส่งคังอินกับชินดงกลับ อืมม ตอนนั้นรู้สึกว่า โอเค กูคุ้มละ ตอนที่ทงเฮมาถ่าย12+ ก็ไปตามที่ซี๊ด เจอตอนเดินขึ้นตึก เอาเสื้อคิเฮไปชู ทงเฮโบกมือให้ แค่นั้น กูตาย~~ แล้วก็ได้ไปตามที่เซนทรัลเวิร์ลงาน12+ อีกครั้ง ก็ยังรู้สึกว่าคุ้มอีกทีสำหรับเอสเจ

พอตามบิ๊กแบง ได้มีทในงานแฟนซาย ได้เป็น 300 ในหลายพันคน ได้ลายเซ็นต์และจับมือแทยัง เห็นหน้าทั้งสี่คนใกล้ๆชัดๆ และตัวเป็นๆ เสียดายที่วันนั้นซึงรีไม่มา TT_TT แถมรอบคอนบิ๊กแบง ซื้อบัตร 2000 ยืนอยู่แถวหน้าๆ ดูซึงรีเต้นโซโล่ระยะ 10 เมตร ดูไลฟ์เพลงกีโดครั้งแรกของแทยัง กับอีกหลายๆเพลงที่ชอบ (ความจริงก็ชอบแม่งทุกเพลงแหละ 555+) หลังวันคอนไปตามต่อก็เจอที่สยามเซนอีกครั้ง แถวหน้าฮ็อตเวฟ เจอหน้าแทยังขึ้นบันไดเลื่อนมาก่อน ตามด้วยซึงรี จีดี แล้วก็แดซอง ใกล้มากๆแบบยื่นมือไปจับก็โดน แต่ไม่ได้จับ เพราะมัวแต่ยืนอึ้ง (ไม่ใช่เพราะมารยาทหรอก อย่าคิดว่าเป็นคนดี 555+) ก่อนกลับก็มีไปรอหน้าปทุมวันอีกครั้ง เจอทั้งห้าคนเดินลงมา เห็นทุกคนแบบชัดเจนเต็มตาจริงๆ ถึงแม้จะมีเหล็กกั้น แต่ก็โออ่ะ ซึงรีโบกมือให้ เพ้อเว้ย~~ รู้สึกได้ว่าคุ้มค่าอีกครั้ง แถมยังรู้สึกว่าเจอเยอะกว่าเอสเจอีก

แต่กับน้องๆชายนี่ ตั้งแต่วันแรกที่ไปตาม ศุกร์ที่แล้วอ่ะนะ

ตอนแรกนั่งรอหน้าโรงแรม ไปกับพี่เอมพี่โบ เจอน้องพลอยน้องแพรหน้าโรงแรม นั่งๆกันซักพักน้องแกชวนเดินเข้าโรงแรม ไปนั่งกรีดเลือดตัวเองกินผัดไทจานละ 180 กับน้ำเปล่าขวดละ 40 บาท ระหว่างนั้นก็นั่งโม้ๆกันไป แต่ไอโอนั่งเงียบ ความจริงคือพี่สาวมันบ้าชายนี่อ่ะเลยถูกลากมาตามด้วย ถามว่ารู้จักมั้ยว่าใครเป็นใครก็รู้จัก เพลงก็ฟัง ไฟล์อะไรก็ดูๆอยู่บ้าง แต่ก็ไม่หมด แล้วก็ไม่ได้มีชอบใครเป็นพิเศษ

แต่ว่าพอกินกันเสร็จไปประมาณ 45 นาที น้องๆลงมาพร้อมกับการ์ดสี่คนถ้วน มองเห็นคนแรกคืออนยู แล้วก็จง น้องแทม คีย์ (ส่วนมินโฮนี่ไม่ทันมอง) น้องเดินผ่านโต๊ะกินข้าวไปในระยะ... 1 ไม้บรรทัดก็พอ (ใกล้ไปไหน?)
พอน้องเดินผ่านไปแล้ว เราทุกคนลุกจากโต๊ะแล้วเดินตามน้องทันที เดินตามหลังอนยูแบบไม่มีการ์ดบังซักคน ใกล้มากๆ จนถึงหน้าประตูโรงแรมการ์ดค่อยมาบังเพราะเด็กที่ยืนรอข้างหน้ามันเริ่มกรูกันเข้ามาแล้ว แต่ก็นะ การ์ดสี่คน ไอโอก็ยังมองเห็นสิวจงฮยอนเหมือนเดิม จนน้องๆขึ้นรถตู้ไปจนหมด เราก็วิ่งขึ้นรถพี่โบตามไปที่สยามดิส

วันนั้นที่ชั้น1 จัดงานแชนแนลวี 12 ปี เดินหาทำเลอยู่พักนึงก็ได้ตรงชั้นสองหน้าร้านอะไรซักอย่าง ทิมบาแลนด์มั้ง เอ๊ะ ไม่ใช่ อันนั้นมันอยู่ชั้นสาม เอาเป็นว่า อยู่ชั้นสอง ตรงข้างๆบันไดเลื่อนที่เลื่อนขึ้นจากชั้น1 ห่างจากเวทีหลายเมตรมากๆ แถมยังมีเสาใหญ่ๆบังเวทีอีก คือมุมนั้นเขย่งตีนให้ตายก็มองไม่เห็น (ขนาดจอทีวียังเห็นครึ่งเดียว) แต่ก็นะ เวลานี้แล้ว ไม่เอาที่ตรงนั้นก็ไม่มีที่อื่นละ เลยตกลงกางแบนเนอร์รอตรงนั้นซะ

ส่วนของงานมีข้างหน้าที่เป็นเวที ตรงกลางเป็นของสื่อให้เข้ามาถ่ายรูปเล่น ส่วนอีกข้างเป็นที่นั่งเยอะๆ ตอนแรกก็คิดว่าเป็นของสื่อใหญ่ๆหรือไม่ก็แขกใหญ่ๆอะไรแบบนั้น ไปๆมาๆ เป็นของดาราซะงั้น เพราะเจอแคลเลอรี่บลาๆเดินเข้ามานั่งกันก่อนสองคน แถมตรงที่ดารานั่งอ่ะ อยู่ตรงหน้าเลยเหอะ เห็นชัดมาก พอมีดารามานั่งได้แป๊บเดียว ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดดังขึ้นมา คิดว่าน้องๆน่าจะมาแล้ว มองหากันใหญ่

ปรากฏว่าน้องมานั่งในส่วนรับรองของดารา ตรงหน้ากูเลย!

เจออนยูโบกมือบ๊ายบายไปทั่ว อารมณ์นี้คือไม่ไหวแล้ว รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้โชคดีแห่งปี มาช้ากว่าเพื่อนแต่มุมมองแม่งโคดแหล่ม ยืนมองน้องๆนั่งมองแฟนคลับไปทั่วๆ พวกเราตะโกนเรียกจงฮยอนก็หันมาโบกมือบ๊ายบายให้ด้วย น่ารักได้อีกเธอ~~ กลุ่มที่เรายืนกางแบนเนอร์ฮยอนมิน เชื่อว่าน้องๆเห็นแน่นอน ป้ายแม่งใหญ่ ละใกล้ขนาดนั้นแค่ชายตามองก็เห็นเหอะ รู้สึกภูมิใจในตัวเอง ก๊ากกกก จนประมาณ 10 นาที สื่อถ่ายรูปเสร็จน้องๆก็เดินออกไปอัดรายการต่อที่ชั้นหก หลังจากนั้นไม่ได้ตาม ยืนรอต่อที่เดิมเพราะคิดว่าไปก็คงไม่เห็นอยู่ดี บวกกับเจอเกิร์ลลี่เบอร์ลี่เดินเข้ามาด้วยชุดเรท NC เมื่อมองจากมุมสูง โอเค กูอยู่ต่อ ฮ่าๆๆ

ระหว่างนั้นก็เจอนักร้องเยอะมากก กอล์ฟไมค์ ชิน ซีควินซ์ บุดดาเบลส ซีล บิ๊กแอส ไอซ์ ขนมจีนมีล่า พี่โต๋ โมเดิร์นด๊อก ดัง ญารินดา แล้วก็เอเอฟ อะไรไม่รู้อีกเยอะแยะ แต่ว่า พี่โดมกับพอลล่า น่ารักมาก!!!!!! งานแชนแนลวีเริ่มก็มีพวกวีเจมาพูดๆ แนะนำรายการ แล้วก็มีศิลปินที่มามาโชว์ จำได้ว่าบุดดาเบลสเพลงสวยจังอย่างฮา ร้องไปพร้อมกับแนะนำวีเจ เออเน๊าะ เข้าใจคิด หลังจากนั้นก็มีโมเดิร์นด๊อกเพลงตาสว่างกับเพลงก่อน แหกปากร้องมันส์มาก จนกระทั่งจบทั้งสองเพลงเพิ่งมาระลึกได้ว่ากูอยู่ในห้างนะนี่ - -" หลังจากนั้นก็มีนักร้องคนอื่นๆต่อ พี่โต๋ กอล์ฟไมค์ ซีควิ๊นซ์ เอเอฟ

ในที่สุดน้องก็มา ขึ้นที่เวทีที่ยืนดูตรงนี้มองเห็นแค่มุมขวาเท่านั้น เอออนาถได้อีก น้องขึ้นนูน่าก่อน แล้วก็อ๊อกซี่ แถมอามีโก้อีกเพลง สามเพลงแหนะ!! ไอโอมองเห็นแต่อนยู เพราะอยู่ขวาตลอด ก๊ากกกกกก แต่ดูน้องเต้นสดๆตั้งสามเพลง เหอะๆๆ จะกลับไปบอกแม่ว่าคุ้มค่าน้ำมันรถสำหรับการแถกแล้วหล่ะ

จบจากนั้นก็มีถ่ายรูปรวม ก่อนน้องจะขึ้นไปอัดแชนแนลวีชั้นหกอีกครั้ง ไอโอไม่ตามละ ไปนั่งแดกโออิชิเพราะตั้งแต่กรีดเลือดตัวเองกินที่โรงแรมพูลแมนก็ไม่ได้กินอะไรอีกเลย สวาปามราเมนไปถ้วยนึง เกี๊ยวซ่า เป๊บซี่รีฟิลล์ อิ่มจนอ้วก = =" เสร็จแล้วกลับไปรอที่รถ รอพวกแพรกับพลอยพี่เอมพี่โบที่ไปตามชั้นหกลงมา พอลงมาครบก็กระโดดขึ้นรถอีกครั้ง ครั้งนี้มีอาร์ทมาด้วย กลายหญิงสาวเป็น 7 ชีวิตในรถกระบะสี่ประตู ขับออกจากที่จอดรดจนผ่านทางเข้ายังเจอเด็กรออยู่แปลว่าน้องยังไม่ขึ้นรถ รู้สึกผิดจังหว่ะอย่างแรง พี่โบพยายามขับรถชะลอที่สุด

แต่แล้ว... รถตู้น้องอยู่ข้างหลังรถของเราพอดี~~ อะไรมันจะได้ขนาดนี้อีกมั้ย!!?~

ขับออกจากสยามดิสพี่โบพยายามหลีกให้รถน้องไปก่อน รถน้องก็ไม่ยอมแซง แต่ในที่สุดรถน้องก็แซงขึ้นตอนไฟเขียว ขับไล่กันมันส์มาก ยอมรับว่าพี่โบขับรถได้ไม่กลัวตายจริงๆ ทั้งผ่าไฟแดง ปาดหน้ารถเมลล์ จี้รถตู้น้องกันมันส์ ระหว่างนั้นอาร์ทก็สครีมโคมินไฮ่ = =" **เอาหัวโขกกำแพง**

จนกระทั่งกลับมาถึงพูลแมนอีกครั้ง ลงรถไปยืนรอหน้าประตู น้องลงจากรถตู้แล้วเดินเข้าโรงแรมทีละคน ทีละคน ใกล้มาก การ์ดน้อยได้อีก จนกระทั่งคนสุดท้ายที่ลงคือน้องคีย์ เดินตามเข้าไปในพูลแมนต่อ การ์ดบังตลอด แต่ก็ปัดแขนการ์ดตลอดเหมือนกัน (เลวได้อีก) ถึงหน้าภัตตาคารของโรงแรม การ์ดไม่ให้ไปต่อแล้ว 7 ชีวิตเลี้ยวเข้าร้านอาหารอีกครั้งเพื่อไปกรีดเลือดตัวเองกินคลับแซนด์วิชกับน้ำเปล่ารอน้องเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้มีแฟนคลับเข้ามาด้วยอีกประมาณ 50 คน ระหว่างกินก็เจอเจียมาสมทบต่อ ชีแนวมาก นั่งคุยนั่งกินไปจนหมด น้องก็ยังไม่ลงมา รู้สึกหนาวและง่วงมาก ปาเข้าไปห้าทุ่มกว่าแล้ว เริ่มกังวลว่าน้องออกไปแล้วรึเปล่า?

จนร้านอาหารของโรงแรมปิด ระเห็จออกไปนั่งล็อบบี้ เจอการ์ดเริ่มเดินลงมา แล้วน้องก็เดินมาอีกครั้ง ไอโอก็เดินตามอีกครั้ง ใกล้อีกแล้ว มองเห็นแพรยื่นมือไปจับหลังอนยู การ์ตใช้แค่แขนบังเท่านั้น แล้วน้องก็ขึ้นรถตู้ไปจนหมด สาวๆที่ตอนนี้รวมแล้วได้ 8 ชีวิตวิ่งหารถกระบะของพี่โบ 4 ชีวิตนั่งหน้า อีก 4 กระโดดขึ้นท้ายรถกระบะ

และไอโอ เป็น 1 ใน 4 ชีวิตอย่างหลัง = ="

พี่โบขับกระบะไล่ล่ารถตู่น้องพร้อมด้วยแท็กซี่อีกนับสิบสิบคันที่พากันมองมายังท้ายรถกระบะที่มีแฟนคลับสี่คนนั่งอยู่ พูดไม่ออกได้แต่เอามือปิดหน้า แล้วร้องในใจเป็นทำนองเพลงอามีโก้ว่า "โคด-อาย-เบเบ้" จนกระทั่งติดไฟแดงสุดท้ายก่อนเลี้ยวไปตึกจีเอ็มเอ็ม โดดลงจากหลังกระบะไปเบียดๆกันนั่งหน้า ด้วยความอับอายแบบทนไม่ไหว แอบมองเห็นคนในแท็กซี่บางคันมีชี้ชวนเพื่อนดูยังกะเห็นเป็นสวนสัตว์ แม่งไม่เอาอาหารมาให้ด้วยเลยวะ

แล้วก็มาถึงตึกจีเอ็มเอ็ม พี่โบพาเข้าไปจอดรถในตึกชั้นสี่ ด้วยความเชี่ยว พี่โบพาขึ้นจนถึงชั้น 18 สตูดิโอรายการไฟว์ไลฟ์ด้วยลิฟท์ไปถึงชั้น 22 และลงบันไดหนีไฟมาอีก 4 ชั้น จนกระทั่งถึงชั้น 18 เปิดประตูเข้าไปทุกคนมองมาเป็นทางเดียวกันว่า "อีพวกนี้ขึ้นมาได้ยังไง" พนักงานอึ้ง สต๊าฟอึ้ง พวกเราก็อึ้ง ก่อนจะทำตัวลีบๆเดินผ่านฝูงชนกว่าสามสิบคนที่ฝ่าฟันหาบัตรเข้างานมาจนได้ แต่พวกกูขึ้นบันไดมา โดนสต๊าฟไล่ลงชั้นหนึ่ง บอกให้ไปจับฉลากแทน ท่ามกลางสายตาจิกกัดหลายคู่ ลงลิฟท์มาที่ชั้นหนึ่ง รอจับฉลาก เค้าบอกเอาสิบคน แต่ไปยืนรอจับซักสองร้อยคนได้มั้ง ก็เลยไม่ได้หวังอะไร จับก็ได้ใบแป๊ก เดินคอตกออกจากจีเอ็มเอ็ม ตัดสินใจกลับพูลแมนไปรอ แวะเซเว่นกินหนม แล้วก็พอน้องใกล้ๆมาก็เข้าโรงแรม แต่ครั้งนี้น้องไม่ได้เดินเข้าเลยเพราะคนมารอเยอะมาก การ์ดหลอกว่าน้องไปแล้ว แต่ไอโอจำป้ายทะเบียนรถน้องได้ แล้วคันนั้นก็จอดสนิทอยู่ตรงที่จอดชั่วคราว ดับรถด้วย

สาบานได้เลยว่าน้องอยู่ในนั้นแน่นอน เพราะซักพักมันขับออกไปทางหน้าคิงส์พาเวอร์ คาดว่าคงให้น้องเข้าทางช่องขนสินค้าที่เชื่อมกับตัวโรงแรม ก็เลยกลับหอพี่เฟิร์น เพราะว่าง่วงไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ตีสามเข้าไปแล้ว แต่กว่าจะได้นอนจริงๆก็ตีห้า เพราะนั่งทำงานและคุยโทสับกับพี่หนู จำได้ว่าถึงกับหลับคาโทสับกันเลยเพราะเหนื่อยมากจริงๆ

ตอนเช้า ถูกปลุกตั้งแต่เจ็ดแปดโมง จะไปรอน้องต่อที่โรงแรม แต่ไอโอไม่ไหวแล้ว ขอไม่ไป และนอนอืดตายอยู่บนเตียงจนถึงสิบโมง ตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวไปสยามเซน ไปถึงซิสเลอร์ปรากฎว่าลืมหยิบเสื้อมา กลับไปพญาไทอีกครั้ง ร้อน+เหนื่อยสุดๆ มาถึงซิสเลอร์ครั้งที่สองบอร์ดฮยอนมินอยู่กันพร้อมประมาณสิบห้าคนได้มั้ง ได้ยินเสียงพี่กาดทักมาแต่ไกลว่า

"เห้ย ไอโอแม่งสาวอ่ะ" (หน้าไอโอ ----> =_______________="")

จะถือเป็นคำชมดีมั้ย? ทักทายทุกคนเสร็จก็นั่งเปื่อยๆไป คุยๆไปเรื่อย ทั้งที่ก็ไม่ได้รู้จักใครเท่าไหร่ แต่มีน้องเดสที่รู้จักมาก่อนคนนึงเพราะว่าชอบคิเฮเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรมากเท่าไหร่ จนกระทั่งทุกคนไปเตรียมตัวลงทะเบียนมีท ไอโอไม่ได้มีทอ่ะ เพราะว่าไม่ได้ส่งรูปถ่ายไป น้องแอนนาบอกว่าไปซื้อของที่ลอฟท์ครบ 500 ก็ได้มีทแล้ว แต่ไม่อยากได้อ่ะ ไม่ได้ชอบอะไรมากมายไม่รู้จะเอาไปทำไม ให้คนที่เค้าอยากได้ดีกว่า (คนดีได้อีกกู) ระหว่างนั้นก็เดินเปื่อยๆ เอาเมมการ์ดกับแบตกล้องไปให้พี่แนน แล้วก็ไปนั่งกินซิสเลอร์กับพี่หนู กินเสร็จกะว่าจะไปดูโคฟชายนี่ก่อนมีแฟนซาย แต่ไม่มีที่ดู ถูกเค้าจองที่ไปหมดแล้ว เลยไปนั่งเล่นอยู่ชั้นหนึ่งตรงแถวๆบันไดเลื่อนหน้าทางเข้าฝั่งสยามดิส ซักพักเจอวงรีเพลย์เดินมาพร้อมซีดีที่เซนต์ลายเซนต์แล้ว น้องมินขอให้เต้นให้ดูก็นั่งดูน้องเค้าเต้นๆไป คนที่เป็นมินโฮน่ารักมาก ชอบ ^ ^ หลังจากนั้นก็แยกกับพี่หนู กลับไปหาพวกฮยอนมินอีกครั้ง ตอนนั้นน้องเซนต์ยังไม่เสร็จเพราะมั้นตั้งพันคน สงสารน้องจัง = =" ระหว่างนั้นก็เดินไปกดตังพลาง จนน้องแจกลายเซนต์เสร็จ น้องก็ออกจากสยามเซนเลย จะตามก็ไม่มีรถเพราะพี่โบไม่อยู่ ไม่รู้น้องไปไหน ทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่โทรหาคนอื่น

จนกระทั่งผ่านไปเกือบชั่วโมงกว่าระรู้ว่าน้องไปกินข้าวกันที่อารีรัง แต่... อารีรังมีหลายสาขา = ="

ตอนแรกเดาว่าสุขุมวิท ไปแทกซี่ไม่ได้รถติดแน่นอน เลยไปบีทีเอสแทนจะไปลงอโศก ระหว่างรอมีสายโทรมาบอกว่าน้องอยู่สาขาสาทร เจริญ~~ ตั๋วก็ซื้อมาแล้ว เลยหันหลังกลับ นั่งอีกสายไปลงสุรศักดิ์แทน เป็นการตัดสินใจที่ถูกสุดๆ เพราะนั่งแทกซี่อีกแป๊บเดียวก็ถึง และน้องก็ยังอยู่ ดีใจ~~ น้องนั่งกินอยู่ห้องวีไอพีชั้นสอง อาศัยมองลอดใบกล้วยแทน ช่วงนั้นก็เรียกแทกซี่ไว้พลาง จนน้องลงมา เห็นหัวอนยูไวๆ รีบวิ่งขึ้นแท็กซี่ขับตามรถน้องไปพร้อมด้วยแท็กซี่อีกนับพันคัน (เวอร์ไปไหน?) ขับตามน้องไปเรื่อยๆ รถน้องขับได้อุบาทมาก แต่เชื่อว่ายังไม่ที่สุดหรอก ถึงจะสะบัดหลุดไปได้หลายคัน แต่คันของเราก็ยังติดอยู่ ในที่สุด รถน้องเลี้ยงเข้าเฮล์พแลนด์ซึ่งห่างจากอารีรังนิดเดียว แล้วจะอ้อมไปซะไกลทำเพื่อ!!?

น้องนวดกันประมาณชั่วโมง มีข่าวลือว่ารถน้องออกประตูข้างเลยบอกแทกซี่ให้ไปสแตนบายรอ ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ประตูข้างเปิด รถกำลังจะออก แต่ก็ไม่ออก เข้าๆออกๆอยู่นั่น สุดท้ายก็กลับเข้าไปแล้วปิดประตูเหมือนเดิม ผ่านไปห้านาทีเจ๊เฟิร์นบอกให้วิ่งลงไปส่องดูว่ารถน้องยังอยู่ข้างในรึป่าว ไอโอนั่งริมประตูเลยต้องออกไปดู ระหว่างส่องรูกำแพงสูงสองเมตรกว่าอยู่นั้นพีคก็เข้ามาถาม พีคเป็นกระเทยถึกตัวใหญ่มาพร้อมเป๊บซี่ใหญ่ 1 แก้ว ถามว่า

P : ต่อตัวกันขึ้นไปมั้ย

O : (งง) ยังไงอ่ะ?

P : ขี่หลัง

O : เห้ย!!! จะไหวเหรอ เค้าหนักอ่ะ (เริ่มเบี่ยง)

P : ไม่เป็นไร มาเหอะ (พูดพร้อมเดินมาย่อตัวลงข้างหน้าไอโอ) กระโดดขึ้นเลย (มีบังคับกูอีก)

ไอโอเลยกระโดดขึ้นหลังพีคปุ๊บ ได้ยินเสียงคนแถวนั้นร้อง "โอ้โห~~~" แบบดังมาก สาบานได้เลยว่าตั้งแต่ตามนักร้องมายังไม่เคยทุ่มเทเหี้ยอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต ได้ยินเสียงคนถามว่ามองเห็นมั้ยๆ เลยเอามือเกาะบนรั้วแล้วมองเข้าไปข้างใน เห็นการ์ดยังยืนอยู่สองสามคน รถตู้สองคัน ที่สำคัญคือเห็นมินโฮด้วย ทุกคนในนั้นหันมามองไอโอด้วยสายตาที่ไม่อยากแปลความหมาย ไอโอกระโดดลงทันทีแล้วหันไปบอกทุกคนว่า "โอเค อยู่ครบ" ทุกคนร้องเฮ~~ แต่ไอโออับอาย รีบวิ่งขึ้นแท็กซี่ไปนั่งเอามือปิดหน้า

ตอนนั้นได้ยินแต่เสียงหัวเราะกับคำว่า "มึงทำไปได้นะ" เออดิ๊ กับเอสเจแม่งยังไม่เคยทำแบบนี้เลยเหอะ ห่าเอ๊ยย อายสัดๆ = =" แต่หลังจากนั้นไม่นาน ประตูก็เปิด รถตู้ขับออกมา แท็กซี่ประมาณสอบกว่าคันในซอยสตาร์ทรถรอ แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์เหี้ยมากกว่าไอโอขี่หลังพีค คือ รถตู้น้องเลี้ยวซ้าย ทั้งที่แท็กซี่แระรถตู้ตามแถวนั้นเลี้ยวหวากันหมด!!! แม่เจ้า อยากจะไปตะโกนด่าไอคนขับรถน้องจริงจัง ละซอยเล็กๆอย่างนั้น รถอีกเกือบยี่สิบคัน กว่าจะกลับกันได้หมดก็หลายนาที หลุดเหอะหลุด ตอนนั้นทั้งรถใจร้อนสุดชีวิต จนติดไฟแดงเป็นคันที่สอง เลยรู้ว่าตอนนี้หลุดแน่นอนแล้ว แต่ทางนั้นก็ไปสุวรรณภูมิ คิดว่าน้องไปสนามบินอยู่แล้ว เลยบอกแทกซี่ไปสนามบินเลย แล้วก็ไปถึงตรงประตูด่านออกนอกประเทศ

ไม่ถึงห้านาทีรถตู้น้องมาจอด เราก็เลยวิ่งไปรอกันด้านในจะได้เห็นน้องนานๆ น้องๆเดินลงมากันครบ ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นมินโฮก่อน แล้วก็คีย์ น้องแทม จงฮยอน แล้วก็อนยูคนสุดท้าย ตรงทางเขามันเป็นประตูแบบกลมๆแล้วก็หมุนๆได้ใช่ปะ อธิบายไม่ถูก ตอนน้องเดินเข้าไปมันค้างด้วยอ่ะ น้องค้างอยู่ข้างใน สงสาร อีแฟนคลับสารเลวแม่งก็ทุบกระจกอยู่นั่นอ่ะ จนพอน้องออกมาได้ก็เดินตรงเข้ามา เจอระยะใกล้อีกแล้ว มองเห็นจงเดินมา ไอโอเกิดความคิดเลวๆที่ว่าจะไม่ทำ แต่ในที่สุดมือมันก็ไป

จับข้อมือจง

แล้วเลื่อนลงมาจับมือ..

ความรู้สึกแรกคือเหมือนจงจับกลับ

หนึ่งวิ..

สองวิ..

แล้วก็ปล่อย...

ไอโอเพ้อ~~

เพ้อจนลืมมองอนยู!!!

เท่าที่จำได้คือพอปล่อยมือแล้วหันหลังกลับเลย แล้วมาบอกกับคนอื่นว่า "โอจับมือจง"

อยากกรี๊ดนะแต่ก็กรี๊ดไม่ออก ความคิดแรกที่เข้ามาคือ "ทำไมไม่เป็นเอสเจ ทำไมตอนเอสเจมาถึงไม่ได้แบบนี้บ้างวะ?" ความคิดที่สองคือ "น้องน่ารักมาก ตามน้องครั้งนี้ทำให้รักน้องขึ้นไปอีก" บอกได้เลยว่าการตามครั้งนี้เป็นอะไรที่สุดๆจริงๆตั้งแต่ที่เคยตามมา เจอแบบใกล้มาก และเจอเกือบทุกครั้งที่ตาม ยังคิดอยู่เลยว่าครั้งต่อๆไปจะได้แบบนี้อีกมั้ย?

แต่การตามครั้งนี้ทำให้มองเห็นจุดต่างของแต่ละครั้งได้ชัดเจนเลย
อย่างตอนเอสเจ เข้าถึงตัวได้ยากมาก การ์ดกันทั้งแฟนคลับ และยังกันที่ตัวศิลปินเองด้วย มีหลอกล่อ มีโกหกแฟนคลับสารพัดจะทำเพื่อคุ้มกันตัวศิลปิน
ตอนบิ๊กแบง การ์ดกันแฟนคลับ แต่ไม่กันที่ตัวศิลปิน เค้าจะได้เดินกันสบายๆ ยกเว้นตอนเดินเที่ยว การ์ดจะกันที่ตัวศิลปิน แต่จำนวนการ์ดก็เยอะอยู่
ส่วนของชายนี่ การ์ดกันที่ศิลปินอย่างเดียว แต่ไม่กันแฟนคลับ แฟนคลับเลยกรูเข้าหาน้องได้ แค่เอื้อมมือก็ถึงตัวแล้ว

ถ้าตีเป็นระดับความยากในการตาม ของเอสเจคงจะเป็นยาก 80% บิ๊กแบง 50% ชายนี่ 30%

ถามว่ามันดีมั้ย มันก็ดีกับแฟนคลับ แต่ไม่ดีกับตัวน้องๆเลย เพราะว่าแฟนคลับถึงเนื้อตัวน้องมากไป ได้ยินมาว่าตอนที่สนามบินน้องแทมถูกทึ้งหัวดัวย เลวอ่ะ (แต่ไอโอจับมือจงนี่ไม่เลว?) ความจริงแล้วแฟนคลับไทยไม่น่าทำแบบนี้ แต่จะว่าไม่ได้ เพราะถึงเวลานั้นมันห้ามความอยากลองยาก ขนาดไอโอยังไปจับมือจงเลย เห้อออออออออ

จะบอกว่าก็ตัวเองไม่ใช่ชายนี่เวิร์ลก็ทุเรศไปหว่ะ ตามซะขนาดนั้น จำได้ว่าทุกครั้งที่ตะโกนเรียกอนยูกับจงฮยอนจะหันมายิ้มให้ตลอด

ตอนนี้สับสน...

จะชอบชายนี่ดีมั้ยวะ?
ความจริงตอนนี้ก็ชอบไปแล้ว = ="
แต่ยังไม่ถึงกับเป็นชายนี่เวิร์ลหรอก... มั้ง?

เออช่างมัน - -"

เสาร์ที่จะถึงนี้ คอนเอสเอ็ม สาธุให้เจอที่อยากเจอด้วยเถอะ!!!!!!!!!!!!!!!
(ถ้าไม่มีปัญหาอะไรอ่ะนะ = =")

เออออออ ว่าถึงคอนเอสเอ็ม มีโปรเจ็คจะไปนอนโรงแรมเป็นเวลา 1 คืนถ้วน
ความจริงก็รู้อยู่แล้วว่าคงไม่เจอหรอก แต่พ่อเพื่อนอุส่าเปิดให้นอน อ่ะนะ ไปนอนซักหน่อยเป็นบุญหัว เห็นว่าพักโรงแรมนี้กันหมด ไม่เจอตัวเป็นๆ ก็ไปตามๆรอยเอาก็ได้ ไม่ซี

พูดถึงโรงแรมนี้ ได้อีกเรื่องอีกละ 555+
เมื่อเย็นคุยโทสับกับพี่คนหนึ่ง ขอใช้ตัวย่อว่า พี่ F. พี่เค้าเป็นพนักงานฝึกหัดในโรงแรมที่พวกเรามักจะพูดถึงบ่อยๆ เพิ่งจะเข้ามาเป็นได้เมื่อกลางปีที่ผ่านมานี่เอง
พี่ F. ชอบเอสเจ และที่สำคัญ พี่เค้าชอบคิเฮด้วย >_________ เมื่อเย็นพี่เค้าเล่าเรื่องในฟัง 2 เรื่อง เชื่อว่ายังไม่มีใครรู้หรอก เพราะว่าเป็นเรื่องในโรงแรม ใครจะไปเห็นนอกจากคนใน หึหึหึ
ไหนๆเค้าก็เล่าต่อๆกันมาละ เราก็เอามาเล่าต่อมั่ง

เรื่องมาจากว่า...

เมื่อซุปเปอร์โชว์ที่ผ่านมา พวกเอสเจก็พักกันที่โรงแรมนั้นอ่ะนะ
พี่ F. ปกติจะเป็นคนเซ็ตห้องพักอยู่แล้ว เพราะงั้นพี่ F. ก็จะรู้ว่าเอสเจนอนห้องไหนหรือว่าใครนอนกับใครมั่ง (อิจฉาหว่ะ) ที่ผ่านมา รู้สึกว่าจะเป็นชีวอนกับทงเฮที่นอนห้องเดียวกัน แต่ว่า มันจะมีอย่างนึง คือ ถึงจะเป็นรายชื่อตามห้องนั้นๆ แต่พวกเอสเจก็จะไปสลับกันเองตลอด จะนอนห้องไหนก็เรื่องของเค้า

วันนั้นเอสเจมาถึงโรงแรมประมาณตีหนึ่ง มีพี่สต๊าฟที่พาเอสเจมาส่งขึ้นห้อง พี่เค้าชวนพี่ F. ว่าจะอยู่มั้ย อยู่รอส่งด้วยกัน แต่พี่ F. ไม่สามารถอยู่ได้เพราะพรุ่งนี้ต้องเข้ากะเช้า ก็เลยไม่ได้ไปส่ง

แต่หลังจากนั้นพี่สต๊าฟเค้าแอบมาเล่าให้ฟัง พี่คนนี้เค้าเป็นเกาหลีด้วย ก็เลยรู้จักกับเอสเจทุกคน พี่ F. ก็เลยถามว่าคนนี้เป็นยังไง ใครนอนห้องไหนบ้าง พี่สต๊าฟคนนั้นเค้าก็พูดๆไป ประมาณว่า ซีวอนอ่ะเจอบ่อยแล้ว ก็เฉยๆไป อีทึกน่ารัก คนโน้นก็น่ารัก คนนี้ก็น่ารักนะ บลาๆๆ แล้วพี่ F. ก็ถามต่อ

พี่ F. : แล้วทงเฮอ่ะเป็นไงมั่ง (ถามหาเพราะว่าเพิ่งฝากขอลายเซนต์)

พี่สต๊าฟ : มองไม่ทัน เห็นเดินตามคิบอมเข้าไปในห้อง ก็เลยไม่ได้ดูต่อ ก็เลยคุยกับอึนฮยอกกับป๋าฮันแทน ก็เลยยังไม่ได้ขอลายเซ็นทงเฮ

พี่ F. : อ้าว งั้นคิบอมก็นอนห้องเดียวกับทงเฮอ่ะดิ

พี่สต๊าฟ : ก็คงอย่างนั้นมั้ง เพราะว่าไปส่งกระเป๋าให้ที่ห้องนั้นอ่ะ

เล่าจบพี่ F. บอกอยากจะกรี๊ดซักสองรอบ แต่ก็ทำไม่ได้ต้องเก็บอาการ เดี๋ยวคนอื่นรู้ ได้อีกเหอะสองคนนี้

และยังไม่จบ...

พี่ F. เล่าต่อว่าปกติในโรงแรมจะมีกล้องวงจรปิดติดอยู่ทุกที่ของโรงแรมอยู่แล้ว แล้วก็จะมีพนักงานคอยเฝ้าหน้าจออยู่เสมอ แล้ววันนั้นเอสเจมา ตอนกลางคืนในจอทีวีก็จะเปิดเฉพาะภาพจากกล้องของชั้นที่เอสเจนอน เพราะว่าต้องรักษาความปลอดภัยและคอยระวังว่าจะมีพวกแฟนคลับแอบเนียนขึ้นมารึป่าว พนักงานที่เฝ้าหน้าจอก็มีการเรียกพนักงานคนอื่นๆเข้ามานั่งดูด้วยกัน เพื่อนพี่ F. ที่เป็นพนักงานเหมือนกันแล้วก็ชอบทงเฮด้วย พี่เค้าก็เข้าไปนั่งดูด้วย และวันนั้นก็เจอช็อตเด็ดจนได้

พี่ F. บอกว่า เพื่อนพี่เค้าเล่าให้ฟังว่าเห็นทงเฮเดินออกมาจากห้อง ห้องที่ทงเฮเดินออกมาเป็นห้องริมๆ เดินออกมาพร้อมกับคิบอม จนถึงหน้าลิฟท์ แล้วเหมือนทงเฮจะรู้มุมกล้องรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่พอถึงตรงหน้าลิฟท์ที่กล้องถ่ายชัดๆ ทงเฮก็กระโดดขึ้นขี่หลังคิบอมหน้าตาเฉย คิบอมก็แบกทงเฮไว้อย่างนั้นแหละ แล้วก็พากันเดินเข้าห้องใครก็ไม่รู้เข้าไป ทุกคนในที่ดูกล้องวงจรปิดฮาทงเฮมาก เพื่อนพี่ F. ก็บอกว่าทงเฮน่ารักมากๆเลยขี่หลังคิบอม แต่พวกเราที่ฟังต่อๆกันมา นั่งกรี๊ดเถอะ~~~

นอกจากนั้น...

พี่ F. ยังเล่าให้ฟังอีกว่า สองคนนี้ตัวติดกันตลอด คือไม่ว่าเวลาเดิน ลงลิฟท์ หรือว่ากินข้าว ก็ต้องไปด้วยกัน ถ้าอีกคนยังไม่มาอีกคนก็จะรอ เป็นแบบนี้เสมอเท่าที่สังเกตตอนอยู่ในโรงแรม

แบบนี้ ใครจะเถียงอีกมั้ยว่าสองคนนี้เฟคใส่กัน

เพราะถ้าเฟคใส่กันจริง ก็เฟคใส่กันหน้ากล้องเลยดิ มาเฟคกันลับๆล่อๆทำไม จริงมั้ย?~~

โอถามพี่ F. ว่าทำไมไม่เอาเรื่องพวกนี้ไปเขียนเป็นทรานลงบอร์ดซะหล่ะ เพราะพี่ F. เองก็เล่นบอร์ดคิเฮเหมือนกัน แต่พี่ F. บอกว่า มันเป็นแค่เรื่องเล่าที่ไม่มีหลักฐาน ก็เลยไม่อยากเขียน เพราะเชื่อว่าต้องมีคนหาว่าแต่งเรื่องขึ้นมาแน่นอน

ความจริงมันก็ใช่ เรื่องนี้เป็นแค่เรื่องเล่า ถึงจะบอกว่าเรื่องกล้องวงจรปิดคิเฮมันต้องมีม้วนวีดีโอ แต่ใครเค้าจะไปเอาออกมาได้ หรือจะบอกว่าถ่ายรูป พนักงานโรงแรมทำแบบนั้นมีหวังได้ถูกไล่ออกพอดี พี่ F. บอกว่า ความจริงไม่บอกใคร เก็บเอาไว้รู้คนเดียวก็ได้ แต่โอขอเอามาเล่าดีกว่า อย่างน้อยคนที่ชอบเหมือนกันจะได้รู้ ถึงจะไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร

และนี่คือเหตุผลว่าทำไมข้อความข้างบนถึงต้องแดร็กเม้าส์อ่าน

ใครที่อ่านแล้วจะนำออกไปข้างนอกก็ได้นะคะไม่ว่า แต่ให้เครดิทพี่ F. กับบล็อกนี้ไว้ด้วย อย่างน้อยใครที่เห็นข้อขัดแย้งตรงไหนจะได้มาซักถามกันถูกคน ที่สำคัญคือข้อความที่เล่ามานี้ ไม่มีใครรู้นอกจากคน(บางคน)ในโรงแรมเท่านั้น และการที่ใช้ชื่อย่อว่า พี่ F. ก็เพื่อไม่ให้พี่ F. ถูกตามเจอว่าเป็นคนเอาเรื่องภายในมาเล่า

ยังแอบเสียดายที่ติดต่อพี่ F. ได้ช้าไป ไม่งั้นคงมีเรื่องมาเล่าเยอะกว่านี้อีก เพราะตอนนี้พี่ F. เองก็เริ่มลืมๆเรื่องไปบ้างแล้ว
รอลุ้นคอนที่จะถึงต่อว่าจะมีอะไรมาให้เราชื่นใจกันอีกมั้ย ^ ^

ถ้าสนามบินเปิดทันวันที่ 28 และคิบอมมาคอนจริงๆ จะอัพบล็อกอาทิตย์ละเอนทรี่เลยคอยดู!

Post Scrip
#1 เอนทรี่นี้ จะยาวไปไหน?
#2 นึกยังไงมาอัพ?
#3 ยังรักเจย์บอม (ไม่ได้พูดถึงเลยทั้งเอนทรี่)
#4 อนซึงเจย์เฮ!!!
#5 ยุนมุนเก็บเอาไว้คนเดียว คิกคิก ^ ^
#6 ขอบคุณบุคคลที่ทำให้เกิดเอนทรี่นี้
     - กิ/แอม ผู้ออกเงินค่ารถค่ากินค่าอยู่และอื่นๆในการมาตามน้อง
     - พี่ใบเฟิร์น สำหรับห้องพักที่มีทุกอย่าง (ทุกอย่างจริงๆ)
     - พี่เอม ตามด้วยกันตลอด ไปไหนมาไหนรู้ได้เพราะสายพี่เอม 555+
     - พี่โบ สำหรับรถวันแรก ตามน้องชนิดจ่อตูดกันเลยทีเดียว
     - แพร พลอย อาร์ท เจีย ตอนแรกไม่รู้จักกันเลยซักนิด แต่ก็ตามด้วยกันจนสนิทกันได้ในระดับนึง
     - พี่ฝน พี่กาด แอ๊ดมินฮยอนมินที่ตามด้วยกันเหมือนกัน
     - น้องเดส น้องแอนนา น้องอณู และอื่นๆ ณ บอร์ดฮยอนมิน (โดยเฉพาะน้องเดส น่ารักอ่ะ เหมือนลูกลิง 555+)
     - พีค สำหรับหลังให้ขี่ส่องน้อง = ="
     - พี่หนู ณ วันเดย์ ไปกินซิสเลอร์และเดินเที่ยวเป็นเพื่อน 555+
     - คุณพี่ F. สำหรับเรื่องสครีม นึกแล้วก็ยังกรี๊ดไม่เลิก
     - คนอื่นๆที่ไม่ได้พูดถึง เพราะตอนนี้นึกไม่ออกแล้ว เหอะๆๆ

#7 น้องๆชายนี่ น่ารักจริงๆอ่ะ TT^TT

#8 ตอนนี้ใครจะบอกว่าคิมคิบอมเอสเจจะไม่มาคอนเอสเอ็มไอโอไม่ฟังหว่ะ คิบอมต้องมาดิ~ ถ้าวันคอนไม่เห็นขึ้นเวทีละก็นะ จะร้องไห้ให้ดูเลย TT^TT